دردی به نام زود باوری

دانشجویی که سال آخر دانشکده حود را می گذراند به خاطر پروژه ای که انجام داده بود چایزه

 اول را گرفت.او در پروژه خود از ۵۰ نفر خواسته بود تا دادخواستی مبتنی بر کنترل سخت یا

حذف ماده شیمیایی " دی هیدروژن مونوکسید" توسط دولت را امضا کنند و برای این خواست

 خود دلایل زیر را عنوان کرده بود:

۱-مقدار زیاد آن باعث عرق کردن زیاد و استفراغ می شود

۲-وقتی به حالت گاز در می آید بسیارسوزاننده است

۳- استنشاق تصادفی آن باعث مرگ فرد می شود.

۴-جتی روی ترمز اتومبیل ها اثر منفی می گذارد

۵-جتی در تومور های سرطانی یافت می شود.

از ۵۰ نفر فوق ۴۳  نفردادخواست را امضا کردند. ۶ نفر به طور کلی علاقه ای نشان ندادند و اما

فقظ یک نفر می دانست که ماده شیمیایی " دی هیدروژن مونوکسید" در واقع همان آب است!!!!!!!!!!!!!!!!!!

عنوان پروژه دانشجوی فوق " ما چقدر زود باور هستیم" بود!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!